W pełni automatyczna linia do anodowania profili aluminiowych

W Chinach pełna automatyzacja anodowni to kwestia komfortu — w Europie to zimny rachunek. Ręczna anodownia o wydajności 200–300 ton miesięcznie potrzebuje 8–12 osób na zmianę do wieszania, przekładania i zdejmowania profili. Przy europejskich kosztach pracy sam ten zespół, na dwie zmiany, kosztuje rocznie kwotę porównywalną z dolną granicą ceny całej tej linii. Automat wykonuje pełny cykl — od automatycznego układania profili na ramach nośnych, przez programowo sterowany transport między wannami, po rozładunek i odkładanie — przy obsadzie 1–2 operatorów przy głównym panelu HMI.

Sekwencja procesowa jest klasyczna: odtłuszczanie, trawienie, anodowanie, elektrobarwienie i uszczelnianie — z tą różnicą, że grubość powłoki zadaje się z panelu (typowo 5–25 μm), a sterownik utrzymuje ją na podstawie zliczanego ładunku elektrycznego, nie doświadczenia operatora. To koniec dyskusji o powtarzalności między zmianami. Zasilanie wanien zapewniają energooszczędne prostowniki IGBT; wanny wykonywane są z PP, stali nierdzewnej lub betonu z wykładziną FRP. Opcją wartą rozważenia jest moduł ED (lakierowanie elektroforetyczne) — przezroczysta lub barwiona powłoka lakiernicza nakładana elektrycznie w tej samej linii, standard jakościowy na rynkach azjatyckich, coraz częściej wymagany przy profilach eksportowych.

Uczciwie: to inwestycja klasy „projekt”, nie „produkt”. Wymaga projektu rozmieszczenia pod halę (robimy bezpłatnie), instalacji mediów, neutralizacji ścieków i dostosowania do wymogów UE — piszemy o tym wprost zamiast wklejać wątpliwy znaczek CE. Jeśli dopiero zaczynasz anodowanie albo planujesz poniżej 100 t/mies., lepszym punktem wejścia jest kompaktowa linia do anodowania — automat zaczyna się bronić od ok. 150–200 t/mies., gdy różnica w płacach spłaca różnicę w cenie w 3–5 lat.